Alkoholizm

Home  >>  Alkoholizm

Alkoholizm, choroba alkoholowa – rozpoznanie, charakterystyczne zachowania

Uzależnienie od alkoholu jest chorobą oznaczoną symbolem statystycznym F 10.2 – edycja X w Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób Urazów i Przyczyn Zgonów.

Uzależnienie od alkoholu (choroba alkoholowa) występuje wtedy, gdy w ciągu ostatniego roku pojawią się co najmniej trzy z niżej opisanych objawów: 

Głód alkoholowy – indywidualne, bardzo subiektywne poczucie łaknienia alkoholu. Bardzo nieprzyjemne wewnętrzne odczucie podobne do odczuwania zwykłego głodu. Pojawia się silny przymus picia, któremu towarzyszą lęk i strach, że bez alkoholu nie można długo wytrzymać.

Zmiana tolerancji na alkohol. Organizm osoby uzależnionej inaczej „odpowiada” na dostarczany alkohol – ta sama ilość alkoholu, co kiedyś wywołuje dużo słabsze niż kiedyś efekty – żeby uzyskać ten sam efekt (np. rozluźnienie, uczucie bycia na rauszu) co poprzednio, trzeba wypijać więcej niż kiedyś. Np. wcześniej po jednym piwie pojawiało się już poczucie rozluźnienia, odprężenia, obecnie trzeba wypić dwa – trzy piwa, by uzyskać ten efekt. Następuje więc wzrost tempa picia. Niektórzy zaczynają mówić, że: „uodpornili się na alkohol”, że mają „mocną głowę”. W następnych etapach picia i rozwoju choroby alkoholowej następuje obniżenie tolerancji – przy ilościach alkoholu mniejszych niż kiedyś pojawia się ta sama nietrzeźwość.

Zespół abstynencyjny – zaczyna się pojawiać, gdy osoba uzależniona przerywa dłuższe picie lub zmniejsza ilość wypijanego alkoholu. Zaczynają wtedy występować bardzo nieprzyjemne objawy – uczucie niepokoju i drażliwości, często dreszcze i drżenie kończyn, skurcze mięśniowe, potliwość, mdłości, wymioty, bezsenność, a nawet zaburzenia świadomości i majaczenia.

U niektórych osób mogą występować halucynacje/omamy – przywidzenia w postaci obrazów oraz dźwięków dla innych niewidoczne. Osoba uzależniona stara się oczywiście pozbyć tego i jedynym „wybawieniem” staje się alkohol.

Utrata kontroli – następuje duże ograniczenie w możliwościach powstrzymania się od wypicia. Czasami niektórzy starają się opóźniać picie, ale przeważnie nie da się tego na dłużej w czasie odwlec. Po wypiciu pierwszej dawki, następuje całkowita utrata kontroli i brak możliwości przerwania.

Koncentracja życia wokół picia. Picie staje się czymś niezwykle ważnym, osoba uzależniona całe siły i uwagę koncentruje wokół stworzenia okazji do wypicia i zapewnienia sobie dostępu do alkoholu. Jeśli pojawiają się jakieś utrudnienia w dostępności do alkoholu, osoba uzależniona czuje bardzo silny niepokój, a czasem irytację lub gniew. Kontakty z innymi osobami (szczególnie tymi niepijącymi) przestają być atrakcyjne. Alkohol zaczyna wypełniać myśli, żarty i prawie każdą wypowiedź osoby pijącej. Część osób pijących zaczyna każdy dzień od zaplanowania wszystkiego w taki sposób, by znaleźć sposób na napicie się. Cały dzień wypełnia oczekiwanie na wieczór, kiedy najłatwiej się napić. Inne sposoby spędzania wolnego czasu nie są już brane pod uwagę.

Picie mimo wiedzy o szkodliwości. Z upływem czasu osoby bardzo często pijące zaczynają sobie zdawać sprawę, że mają problemy ze zdrowiem oraz z życiem rodzinnym i społecznym. Zaczynają się kłótnie w domu z powodu częstego picia, pojawiają się kłopoty w pracy związane ze spadkiem formy i sprawności intelektualnej. Często utrzymuje się złe samopoczucie i brak energii do działania. Jednak najbardziej znamienne jest to, że pomimo tych objawów, osobie uzależnionej od alkoholu najczęściej nie udaje się powstrzymać od picia, co oczywiście zwraca też uwagę całego otoczenia.

Źródło: Państwowa Agencja Rozwiązywanie Problemów Alkoholowych

12 Kroków

Opowieść lekarza specjalisty

Co nas trzyma w pętli uzależnień

Fazy uzależnienia od alkoholu